رسيدند و بار خواستند ، اما موفق نشدند و دربانشان پاسخ گفت : وزير در خواب است . از پيشگاه وزارت مراجعت كردند و قاضى رشيد چنين سرود : - اقبال فرومايگان رو به زوال است و عنقريب زمانه را دگرگون يا بى . - اگر پيوسته ، دست دعا به درگاه خدا بردارى ، بخت و پيروزيشان به كام خواهى ، اما از تيره‌روزى و نگون‌بختى در امان نباشند . و قاضى جليس چنين سرود : - گر امروز نيازمندان را در پيشگاهتان ازدحام است ، به فردا بارگاهتان خلوت و نفرت‌بار است . - اينك از پذيرش حاجتمندان در خواب نازيد ، اما ديدهء روزگارتان در كمين انتقام بيدار است . روزگارى برنيامد كه وزير مزبور به نكبتى شديد دچار آمد . « 1 » صفدى در كتاب نكت الهميان مىنويسد : موفق بن خلال ، خالوى قاضى جليس بود و ابن خلال را نكبت و نگون‌بختى فراگرفت ، و قاضى جليس را به خاطر خالو دردسر بيفزود و جليس به قاضى رشيد چنين نگاشت : - گفتارم را به ابن زبير برسان ، اين كارى است شايسته كه از تو انتظار دارم . - نگون‌بختى خالو دامنم بگرفت ، نسبى كه از بخت و اقبالش خيرى نيفزود . - اگر بهره‌مند بود ، ما را مفيد نيفتاد ، اما امروزش در پس‌گردنى شريك باشم . قاضى جليس چنان كه در فوات الوفيات آمده ، به سال 561 با عمرى در حدود هفتاد سال ، درگذشته است . سرورمان ، علامه سيد احمد عطار بغدادى ، در جزء اول از كتابش رائق قسمتى از اشعار قاضى جليس را ثبت كرده ، از جمله قصيده‌اى كه در ماتم اهل بيت اطهار سروده ، ضمنا ملك صالح بن رزيك را ثنا گفته و خدمات با ارزش او را نسبت به دربار علوى ياد كرده است . مطلع قصيده اين است : لولا مجانبة الملوك الشانى * ماتمّ شانى فى الغرام بشانى « 2 »

--> ( 1 ) . ر ك : مرآة الجنان : 3 / 302 . ( 2 ) . اين قصيده 50 بيت است .